Η “Seresta” ήταν η πρώτη ομαδική χορογραφία μου. Είναι ένα βαλς από τη Βενεζουέλα. Εκείνη την εποχή είμαι επηρρεασμένη από τους ρυθμούς της jazz και των blues. Βάση μου οι εμπειρίες από την καθημερινότητα. Κάποια κομμάτια είναι βασισμένα σε ανθρώπινες σχέσεις και καταστάσεις καθημερινές. Άλλοτε πάλι, η χορογραφία είναι μυθοπλασία, θυμίζει παραμύθι και άλλοτε η χορογραφία είναι απλώς η απόλαυση του χορού, σε μια χορογραφία – χορός και μόνο, χωρίς ιστορία.

Έτσι, η πρώτη παράσταση είναι ένα μωσαϊκό χορογραφιών.

Κι έπειτα ‘συναντήθηκα’ με τον Piazzola, τον οποίο λατρεύω σαν συνθέτη και τον χορογράφησα, τον χορογραφώ και θα συνεχίσω να τον χορογραφώ. Έτσι πιά, η χορογραφία παίρνει τη μορφή μιάς ιστορίας, με συγκεκριμένη πλοκή, με αρχή, μέση και τέλος... (“People”). Βασικό στοιχείο η προσωπική μου ζωή και οι εμπειρίες μου ως τότε.

Ο Astor Piazzola με κυριεύει και οδηγούμαι σε μία παράσταση-αφιέρωμα σ’ αυτόν (“Astor, my love”, “Duo de amor”).

Βασικό στοιχείο της χορογραφίας μου είναι οι χορευτές: Επιλέγω τι θέλω να κάνει στην χορογραφία μου, τι ρόλο θα παίξει, ποιό ρόλο θα ερμηνεύσει, με αποτέλεσμα το πάντρεμα μουσικής, κίνησης και προσωπικότητας να φτάσει στο απώγειό του, στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων μας και στο καλύτερο δυνατό αισθητικό αποτέλεσμα.

Και μετά, έρχεται η σειρά της όπερας και της κλασσικής μουσικής. Βυθίζομαι σ’ αυτήν, με εμπνέει, με ξεσηκώνει, φλογίζει τα σωθικά μου και αρχίζω να δημιουργώ.

Εδώ πιά έρχονται τα δύσκολα!!! Η προσέγγιση δεν είναι εύκολη. Η όπερα δεν είναι σαν όλα τα άλλα είδη που έχω καταπιαστεί. Εδώ πια καταφεύγω στο Θέατρο και τα εκφραστικά του μέσα. Η λέξη «ερμηνεία του ρόλου» είναι πλέον ουσιαστική. Στην έκφραση αυτών που έχω να πω χορογραφικά, αναμιγνύονται ταυτόχρονα η μουσική, ο λόγος, οι σιωπές...εδώ η τέχνη και η τεχνική συνταιριάζονται για να εξυπηρετήσουν την αραχνούφαντη δομή αυτής της υψηλής τέχνης της μουσικής και του λόγου. Η ποίηση γίνεται χορός, η μουσική γίνεται χορός, η ζωή περνάει μέσα από το κόσκινο της αισθητικής και της τέχνης(“Rigoletto”).

Και έπειτα ακολουθεί η «μοιραία» μου συνάντηση με το tango! Το λατρεύω, με παρασύρει στους ρυθμούς του, το μαθαίνω, το ακολουθώ, μπαίνω βαθειά μέσα στην ουσία του, το βιώνω....με εμπνέει!....αρχίζω να το χορογραφώ από την πιό κλασσική του μορφή, μέχρι την πιο αφαιρετική και σύγχρονη...στοιχεία κλασσικού χορού, tango και σύγχρονου χορού υπηρετούν την ανάγκη μου να εκφραστώ, να σκιαγραφήσω τα βιώματα και τις εμπειρίες της ζωής, της δικής μου και των άλλων, να ακουμπήσω τα θέλω μου και τα πιστεύω μου στους μαγικούς αρμονικούς ήχους του tango και σε ότι αυτό πρεσβεύει.

Σε όλο αυτό το εγχείρημα, σε όλον αυτό τον αγώνα και την αγωνία, σε ότι αποτέλεσμα κι αν είχα, θερμοί συμπαραστάτες και συνοδοιπόροι μου οι συνεργάτες μου και κυρίως οι χορευτές μου, το αναπόσπαστο κομμάτι της χορογραφίας μου, η έμπνευσή μου πολλές φορές, μιάς και η τεχνική τους κατάρτιση, η πλαστικότητά τους, η μουσικότητά τους, η προσωπικότητά τους η ίδια, οι δυνατότητές τους, οι χαρακτήρες τους και η πίστη, η αγάπη τους και η αφοσίωσή τους σ’ αυτό που κάνουν, βοήθησαν τα όνειρά μου και την έμπνευση μου να γίνουν πραγματικότητα, και να τα κοινωνήσω, να τα επικοινωνήσω με το κοινό, τους θεατές των παραστάσεων μου, τον τελικό κριτή των πάντων, αφού σ’ αυτούς απευθυνόμαστε τελικά.

Και συνεχίζω.....

All rights reserved-Site made by argon